Onzindelijk, oud en in de war (E. M. Laugeman)

Bo is een oudere hond, soms in de war en plast op plaatsen waar het niet mag, zij is 11 jaar. Ze is onhandig, slaapt meer, sleept soms met de poten en beheerst de beide sluitspieren niet meer zo goed. Het lijkt net of ze in haar eigen wereld leeft, zij lijkt minder te luisteren en minder te zien. Zij heeft artrose in de knieën, maar de lever en nieren zijn als van een jonge pup. En ook de schildklier werkt niet te traag en niet te snel.

De baas is vaak geïrriteerd want het“rondje in de wijk” duurt veel langer dan normaal, overal wordt stilgestaan en gesnuffeld en Bo lijkt alle tijd van de wereld te hebben. Ook de plas op de vloerbedekking in de kamer is erg vervelend en de plaslucht is nooit helemaal te verwijderen, zodat het bezoek er opmerkingen over maakt.

Het is een trieste situatie, want Bo heeft in het gezin voor veel vreugde gezorgd en was er zelfs eerder dan de kinderen, zij was “het 1e kind”. Voor de kinderen was het vaak feest, samen met Bo in de golven van de zee dansen, stokken gooien en troost vinden bij Bo wanneer de ouders boos waren of een vriendje op school gepest had. Ook in tijd van ziekte of verdriet zorgde Bo met haar vrolijke houding voor troost in het gezin, was nooit onaardig of rancuneus, en baalde zichtbaar als ze niet mee mocht en alleen thuis moest blijven. Na een halve dag alleen zijn, was er altijd weer een vrolijke begroeting en waren er nooit verwijten.

Dieren zijn voor sommige mensen van essentieel belang voor hun levensgeluk. Ze zijn maatjes en geven mensen gezelligheid en een warm vel waar je je even aan kunt “verwarmen”.
De eenzaamheid voelt soms minder eenzaam en de dagen zijn minder lang, omdat je moet zorgen voor je dier, die je altijd blij opwacht als je thuis komt.

Wanneer een hond zoals Bo op oudere leeftijd problemen krijgt met lijf en geest en je als een pup begint aan te kijken, haar dromen niet meer plezierig zijn en er vaak onrust is, dan zal er actie ondernomen moeten worden. Het is te gemakkelijk om het leven van je oude maatje door de dierenarts te laten afmaken, op het moment dat er problemen ontstaan met een huisdier. Er zijn geen senioren-hondenflats en ook geen bejaardenhuizen voor oude dieren, zoals wij die bij de mens kennen.

Veel ouderdomssymptomen zijn geen onherroepelijke symptomen. Het zijn symptomen van depressie en geduldig afwachten op het einde hoeft dus helemaal niet. Aftakeling en zien hoe je huisdier lijdt is geen gemakkelijke weg en maakt vaak moedeloos. Belangrijk is om door de dierenarts uit te laten sluiten of er onderliggende medische oorzaken zijn die het afwijkende gedrag van het dier veroorzaken. Pijn kan bijvoorbeeld een oorzaak zijn van nachtelijke onrust en abnormaal gedrag. Pijn is heel goed te behandelen.

Als de depressie te wijten is aan de werking van de zenuwcellen, dan zijn er tegenwoordig medicijnen die in combinatie met gedragstherapie verbetering van de situatie kunnen geven. Afhankelijk van de oorzaak van de gedragsstoornis zal het enkele weken tot maanden duren voordat er een positief resultaat behaald wordt. Het genezingspercentage voor sommige emotionele stoornissen ligt tussen de 75 en 90%.

Bo is 16.5 jaar geworden en dat is voor een herder erg oud. Het verdriet was groot toen ze overleed, en zij heeft een mooi graf gekregen in het bos waar zij altijd zo blij was. Maar haar laatste jaren waren fijne jaren, waarin ze weer actief meedeed aan het gezinsleven dankzij de medicijnen. En dat ene plasje op de verkeerde plaats..........